• Taal

    Houd jij ook zo van taal? Mooie zinnen, die betekenis geven aan bijvoorbeeld een gevoel of een gedachte die je hebt. Heerlijk. Ik kan ervan smullen.

    Voor kinderen is taal ook enorm belangrijk.

    Leren begrijpen en zelf praten, je gevoel en gedachten in woorden omzetten waarmee ineens anderen je gaan begrijpen of doen wat jij graag wil.

    Maar ook leren lezen, waarna je wereld groter wordt en je je kan laten meevoeren in de wereld van Nijntje, Dikkie Dik en De mooiste vis van de zee.

    Ritme en rijm, twee aanstekelijke manieren om kinderen plezier te laten beleven aan taal. Aan voorlezen. Aan zelf lezen. Aan meer lezen. Aan meer weten.

    En wat is er mooier dan het horen van ritme en rijm in een mooi gedicht?

    Ook al ben je nog piepklein, het geeft verwondering en plezier.

    Zoals het gedicht ‘Spelen’, en wie kent dat niet?

    “Ik zit mij voor het open raam
    onnoemelijk te vervelen
    Ik wou dat ik twee hondjes was
    dan kon ik samen spelen”

    Wat te denken van wandelen in een mooi groen park, tussen de bomen, over kleine watertjes en dan ineens staat er iets onder je voeten op een tegel.

    Woorden. Zorgvuldig gekozen en gegroepeerd. En als je ze leest, word je vrolijk.

    Zoals ik had bij het gedicht van Rayan van 11, dat zij maakte tijdens Hoofddorp aan Zee, een leuk en creatief project afgelopen zomer in Hoofddorp.

    “De zwaan zwemt in de kraan
    op zoek naar de maan
    Het water is donker
    maar zij ziet sterretjes in de nacht”

    Mijn hart maakte een sprongetje toen ik het afgelopen woensdag zag staan onder mijn voeten op de slingerende route door het wandelbos van Hoofddorp-Centraal. Prachtige vrije gedachten van kinderen samen met de mooie woordkunsten van volleerd dichter K. Schippers, die de wandelroute sieren.

    Het is goed dat we ook oog hebben voor dit soort kleine pareltjes tussen de grote opgaven die we als gemeente hebben. Ook daar moet plaats voor zijn in de openbare ruimte, zodat wij allemaal even stil kunnen staan en genieten van de gedachten, het gevoel en het ritme van de taal.

    Ik word er blij van. Ik hoop u ook.

    Marjolein Steffens- van de Water

  • Doe mee! Opiniepanel Veiligheid en handhaving

    HAP doet regelmatig onderzoek naar allerlei onderwerpen. Eén van de instrumenten die wij daarbij gebruiken is het opiniepanel. De raadsleden van HAP betrekken de uitkomsten van het opinieonderzoek altijd bij hun besluitvorming. Op deze manier draagt u direct bij aan het besturen van onze gemeente.

    Voor alle duidelijkheid: lid worden van het opiniepanel is vrijblijvend. U bent hiermee niet lid geworden van HAP of op een andere manier aan ons verbonden. Wij zijn heel benieuwd naar uw reactie en bedanken u alvast voor uw deelname.
    Vul via deze link direct het HAP Opiniepanel Veiligheid en handhaving in:
    Opiniepanel Veiligheid en handhaving
    Aanmelden voor het opiniepanel kan via de volgende link: https://goo.gl/forms/Ed27d94Jzp9548Cb2
    U ontvangt de vragen voor het volgende opiniepanel dan automatisch via e-mail.
  • Leer mij het zelf te doen

    Een uitspraak met inhoud. Een inhoud die hout snijdt. Een inhoud die in ieder geval in mijn leven een belangrijke rol speelt.

    Een uitspraak met inhoud.
    Een inhoud die hout snijdt. Een inhoud die in ieder geval in mijn leven een belangrijke rol speelt. Om te beginnen in mijn jongste jaren in Amsterdam, waar mijn ouders besluiten mij via de peuterspeelzaal en kleuterschool, ook de Montessori basisschool te laten volgen.
    Leer mij het zelf te doen wordt daar elke dag in de praktijk gebracht. Handelend en zelfstandig leren. Uitgaan van het principe dat kinderen spontaan kunnen leren als ze op het juiste moment de juiste middelen krijgen aangereikt. Het Montessori Lyceum werd m’n eigen keuze. Ik leerde het zelf te doen.

    Nadat ik zelf moeder werd en wij gingen wonen in Nieuw-Vennep, bezochten onze kinderen Montessorischool De Boog. Midden in het dorp op een prachtige, groene locatie. Als moeder was ik met plezier betrokken bij de school van mijn kinderen. Als zwemmoeder. Overblijfmoeder. Computermoeder. Betrokken in de Medezeggenschapsraad. Betrokken als vrijwilliger.

    Niet alleen in school, ook daarbuiten. Bij het bestuur van de Vereniging voor Openbaar Onderwijs, waar ik als secretaris ook cursussen medezeggenschap verzorgde. Daar leerde je zelf mee te denken en mee te praten. Als bestuurslid van het Anti-Discriminatiebureau. En de Vereniging Plaatselijke Politieke Groeperingen. Niet langs de kant staan, maar zelf betrokken zijn en meedenken, meepraten, meebeslissen.

    Als MR lid voor de school ontstond het eerste contact met de Haarlemmermeerse politiek toen het plan bekend werd dat de gemeente onze school wilde samenvoegen met een andere school en de grond wilde gebruiken voor de bouw van woningen. De Boog bleef. Door het initiatief van ouders en school, door te staan voor je overtuiging. De politiek luisterde en stond achter ons. We deden het samen.

    Inmiddels ben ik na 12 jaar als volksvertegenwoordiger nu als bestuurder actief.
    Soms stel ik mezelf de vraag: Hoe ben ik hier nu eigenlijk terecht gekomen?
    Door mee te denken, mee te praten, mee te beslissen. Door betrokken te zijn bij mijn leefomgeving. Door initiatief te nemen. Door vol te houden als het tegenzit. Door het zelf te doen. Samen met anderen.

    Dat gun ik ook een ander.
    Daarom stuur ik in de rol die ik nu heb in de lokale politiek en het bestuur op écht ruimte geven aan inwoners. Ook jonge mensen invloed te geven. Goed te luisteren naar wat mensen in een dorp of wijk bezighoudt. En wat ze nodig hebben om het zelf te doen. Met elkaar.
    De kracht zit er eigenlijk in dat je niet alleen zelf het verschil maakt maar anderen helpt het verschil te maken. Mensen de weg wijzen en ondersteunen. Niet hun initiatief overnemen. Vertel ze waar ze moeten zijn om in te spreken. Wie ze moeten benaderen om iets te veranderen. En doe dan zelf een stapje terug.
    Handvatten die een volksvertegenwoordiger maar ook een bestuurder bij uitstek kan aanleveren.
    Zo blijft het hun kans, hun inzet en dus ook hun overwinning of teleurstelling.
    Die ervaring is waardevoller dan dat ‘de politiek’ of ‘de overheid’ het voor je doet. Je doet het zelf. Samen met anderen.

    Geef mensen invloed op hun leefomgeving. Maak ruimte voor hun ideeën en
    faciliteer ze als ze kansen zien voor hun wijk, hun dorp. Luister als ze zorgen hebben. Zo ontstaat onderlinge betrokkenheid, door elkaar serieus te nemen,
    door mee te denken, mee te praten, mee te beslissen.

    Als dat ontstaat, komen er steeds meer initiatieven vanuit mensen zelf.
    En dát, is precies wat ik wil.

    Marjolein Steffens-van de Water

Pagina 1 van 6912345...102030...Minst recente »